Limit ustalił w 1985 roku Friedhelm Hillebrand, który kierował pracami nad usługami niegłosowymi w GSM. Pisał na maszynie przypadkowe zdania i pytania i liczył znaki. Okazało się, że niemal wszystko mieści się poniżej 160.
Od strony technicznej wiadomość to 140 bajtów. W podstawowym alfabecie GSM jeden znak zajmuje 7 bitów, więc w 140 bajtach mieści się dokładnie 160 znaków. Litery takie jak ą, ę, ś czy ż wymuszają kodowanie 16-bitowe, w którym zmieści się tylko 70 znaków.